Pod koniec XX wieku pojawiła się jednak technika fotograficzna zwanaPiktorializmem. Piktorialiści manifestowali swe zamiłowanie do nieostrości. Uważali oni, żenadmiar najmniejszych elementów kłócił się z odbieraniem świata przez ludzkie oko, które zwykle zacierawszystkie nieważne detale. W 1846 roku Delacroix używał podobnych argumentów,broniąc malarstwa: „Naszą uwagę zwracają głównie te fotografie, na którychułomność technologie spowodowała powstanie pustych miejsc. Dzięki nim wzrok może odpocząći skoncentrować się na mniejszej liczbie przedmiotów.”3 To, co Delacroix uznał za ułomność,stało się w fotografii powszechnie stosowaną sposobnością dzięki której fotografia awansowała dorangi sztuki charakteryzującej się intymnym nastrojem i głębią. W XX wieku wielu artystóweksperymentuje z fotografią. Fotograficzne diagramy ruchu, tzw. chronofotografie, którychodbiciem w malarstwie są dwie wersje słynnego obrazu Duchampa „Akt schodzący poschodach” , stały się inspiracją dla kompozycji futurystów i kubistów, wykorzystujący w osobistych pracach zasady symultanizmu, superimpozycji, przekształcenia pozytywu na negatyw.Kolejnym krokiem było wprowadzenie zdjęcia do obrazu na zasadzie collage’u i fotomontażzapoczątkowany przez grupę niemieckich dadaistów. Ze zdjęć korzystali niemalże wszyscyrealiści w XX wieku. Jednakże w centrum zagadnień artystycznych fotografia znalazła się napoczątku lat sześćdziesiątych, u twórców nowego realizmu, pop-artu i hiperrealizmu. Twórcypop-artu obnażali symbole i atrybuty skomercjalizowanej cywilizacji amerykańskiej, niestronili od przerysowań i karykatury.

http://www.klara.e-konsorcjum.pl/e/Sztuka,1568

data dodania wpisu: 11-05-2010

Keywords: galeria sztuki,galeria obrazów,galeria malarstwa,malarstwo,obrazy olejne,sprzedaż obrazów,artysta,artyści malarze,galeria,sztuka,polskie malarstwo